اثر آموزش مبتنی بر نظریه فعالیت بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان با درماندگی آموخته شده

نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی

2 استاد دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی

3 استادیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی.

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر نظریه‌ی فعالیتبر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دختر انجام شد. جامعه‌ی پژوهش عبارت بود از کلیه دانش آموزان دختر مقطع چهارم و پنجم ابتدایی شهر مشهد که در سال تحصیلی 90-89 مشغول به تحصیل بودند. نمونه‌ی آماری پژوهش شامل 40 تن از دانش‌آموزان بود که براساس پرسشنامه‌ی سبک اسناد (CASQ) (سلیگمن و همکاران، ‌1999) به عنوان درمانده‌ی آموخته شده تشخیص داده شدند. روش پژوهش آزمایشی است. لذا، افراد نمونه‌ی آماری به طور تصادفی به دو گروه (آزمایش و کنترل) تقسیم شدند. سپس، آزمون عملکرد تحصیلی معلم- ساخته که شامل 30 سؤال چهار گزینه‌ای از دروس ریاضیات و علوم تجربی بود به عنوان پیش آزمون در بین دو گروه آزمایش و کنترل اجرا شد. تحلیل آماری نشان داد تفاوت معناداری بین دو گروه وجود ندارد. آنگاه به گروه آزمایش براساس نظریه ‌ی فعالیت به مدت 10 جلسه 45 دقیقه‌ ‌ای آموزش داده شد. از بازی‌های رایانه‌ای به عنوان شاخص نظریه‌ی فعالیت استفاده گردید. در پایان،‌از دو گروه پس آزمون به عمل آمد. برای تجزیه و تحلیل داده‌های پژوهش از روش تحلیل کوواریانس و آزمون t استفاده شد. نتایج نشان داد بین گروه آزمایش و گروه کنترل در سطح 05/0 تفاوت معناداری وجود دارد. به بیان دیگر، دانش آموزانی که بر اساس نظریه فعالیت آموزش دیده بودند،‌عملکرد تحصیلی بهتری در مقایسه با دانش آموزان گروه کنترل داشتند. این نتایج کاربردهایی برای آموزش و یادگیری اثربخش دارد که در این مقاله به آنها پرداخته می‌شود. 
 

کلیدواژه‌ها