بررسی ضرورت تغییر نظام آموزشی به آموزش فراگیر جهت نیل به توسعه پایدار

نوع مقاله: پژوهشی

نویسنده

دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی

چکیده

این تحقیق با هدف بررسی نقـش آمـوزش فراگیـر در دسـتیابی بـه توسـعهپایدار انجام شد. پیش فرض محقق این بود که توسعه بدون انجام آموزش فراگیـرممکن نیست هر چند جدایی این دو مفهوم نیز از یکدیگر بدون معناست. از آنجـاییکه آموزشی مناسب است که برای همه افراد، در همه مکانها و در همه سنین بطور مطلوب در دسترس باشد؛ لزوم آموزش فراگیـر مطـرح شـده اسـت. ایـن پـژوهششامل تعریفـی مختصـر از توسـعه پایـدار، ریشـه تـاریخی آن و آمـوزش فراگیـربعنوان حلقه مفقود شده توسعه پایدار است. ادبیات مربـوط بـه ایـن حـوزه بطـورمختصر مرور شده و مدلهای آموزشی و نیز لـزوم تغییـر در مـدلها بررسـی مـیگردد. بر مبنای بحثهای ارائه شده، چنـد رهنمـود عملـی نیـز ارائـه گردیـده اسـت.
محور اساسی پژوهش، این اشـعار مهـم بـود کـه: »کودکـانی کـه بـا همـدیگر یـاد  می گیرند، زندگی کردن با یکدیگر را خواهند آموخت

کلیدواژه‌ها