بررسی رابطه بین یادگیری خودتنظیم و مسئولیت‌پذیری با فرسودگی تحصیلی دانش‌آموزان دبیرستانی شرق گلستان

نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 استادیارگروه علوم تربیتی ، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی ، آزادشهر، ایران

2 کارشناس ارشد برنامه ریزی درسی،واحد آزادشهر،دانشگاه آزاد اسلامی ،آزاد شهر، ایران

3 استادیارگروه روانشناسی ، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی ، آزادشهر، ایران

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین یادگیری خودتنظیم و مسئولیت پذیری با فرسودگی تحصیلی دانش­آموزان دختر دبیرستانهای شرق گلستان بود. برای رسیدن به این هدف تعداد 295 نفر از دانش­آموزان دبیرستانهای شرق گلستان به روش نمونه­گیری خوشه­ای انتخاب شدند و پرسشنامه راهبردهای انگیزشی برای یادگیری (MSLQ) پینتریج و دی گروت (1990)، مقیاس مسئولیت پذیری پرسشنامه روانشناختی کالیفرنیا (CPI) و مقیاس فرسودگی تحصیلی بروسو (1983) را تکمیل نمودند و داده ها با ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که بین یادگیری خودتنظیم و فرسودگی تحصیلی دانش­آموزان رابطه وجود دارد. بین مسئولیت پذیری و فرسودگی تحصیلی دانش­آموزان رابطه معنادار وجود دارد. بین یادگیری خودتنظیم و مسئولیت پذیری دانش­آموزان رابطه وجو د دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان می‌دهد که مؤلفه های اضطراب امتحان و خودتنظیمی در پیش بینی فرسودگی تحصیلی دانش­آموزان نقش معنادار دارد و حدود 53 درصد واریانس فرسودگی تحصیلی را تبیین می‌کند. همچنین، مسئولیت­پذیری در پیش بینی فرسودگی تحصیلی دانش­آموزان نقش معنادار دارد و حدود 16 درصد فرسودگی تحصیلی را تبیین می‌کند. بنابراین، شاید بتوان با آموزش یادگیری خودتنظیم و مسئولیت پذیری به کاهش فرسودگی تحصیلی کمک کرد.
 

کلیدواژه‌ها