پیش‌بینی خودکارآمدی تحصیلی بر اساس ویژگی‌های شخصیتی و سبک‌های یادگیری در دانش‌آموزان دختر شهر مشهد

نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران

2 دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران

چکیده

خودکارآمدی تحصیلی نقش موثری در موفقیت تحصیلی دارد، لذا این مطالعه با هدف پیش‌بینی خودکارآمدی تحصیلی بر اساس ویژگی‌های شخصیتی و سبک‌های یادگیری در دانش‌آموزان دختر انجام شد. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر مشهد در سال تحصیلی 98-1397 بودند. نمونه پژوهش 400 نفر بود که با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های خودکارآمدی تحصیلی (جینکز و مورگان، 1999)، ویژگی‌های شخصیتی (کاستا و مک‌کری، 1992) و سبک‌های یادگیری (کلب، 1985) پاسخ دادند. داده‌ها با روش‌های ضرایب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با مدل همزمان به کمک با نرم‌افزار SPSS-21 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که سبک‌های یادگیری همگرا، واگرا، جذب‌کننده و انطباق‌یابنده، برون‌گرایی و وظیفه‌شناسی با خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان دختر رابطه مثبت و معنادار و روان‌رنجورخویی با خودکارآمدی تحصیلی آنان رابطه منفی و معنادار داشت. متغیرهای ویژگی‌های شخصیتی و سبک‌های یادگیری توانستند 8/37 درصد از تغییرات خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان دختر را پیش‌بینی نمایند (05/0P<). بر اساس نتایج، برای افزایش خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان دختر می‌توان به کمک کارگاه‌های آموزشی سبک‌های یادگیری، برون‌گرایی و وظیفه‌شناسی آنان را افزایش و روان‌رنجورخویی آنان را کاهش استفاده کرد.

کلیدواژه‌ها