تحقيق حاضربه مقايسه ابعاد مختلف سلامت رواني (علائم جسماني، اضطراب و اختلال خواب، اختلال در کارکردهاي اجتماعي و افسردگي) افراد شاغل و غيرشاغل (بيکار) 22 تا 40 ساله شهر تهران پرداخته است. جامعه آماري اين تحقيق کليه افراد مذکر شاغل و غيرشاغل (بيکار) 22 تا 40 سال شهر تهران مي‌باشد که از اين جامعه تعداد 600 نفر (300 نفر شاغل و 300 نفر غير شاغل) از طريق روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب گرديده‌اند. براي سنجش سلامت رواني از آزمون GHO-28 استفاده شده است. روش آماري اين تحقيق آزمون t استودنت براي مقايسه ميانگين‌هاي مستقل بوده اس. در اين تحقيق 5 فرضيه مطرح است که در اين فرضيه‌هاي ابعاد مختلف سلامت رواني (علائم جسماني، اضطراب و اختلال خواب، اختلال در کارکردهاي اجتماعي، افسردگي و نمونه کل) افراد شاغل و غيرشاغل (بيکار) مورد مقايسه قرار گرفته است. نتايج اين تحقيق نشان مي‌دهد که t محاسبه شده براي مقايسه ميانگين‌هاي افراد شاغل و غيرشاغل (بيکار) در حوزه علائم جسماني ( 926/6-)، در حوزه اضطراب و اختلال خواب (706/5-)، در حوزه اختلال در کارکردهاي اجتماعي (487/7-)، در حوزه افسردگي (169/7-)، و در حوزه نمره کل (683/13-) مي‌باشد که تماماً از لحاظ آماري در سطح 1% معنادار تشخيص داده شده‌اند.